Overzicht evenementen

No events

2007-09 Nakaag

Nakaag, september 2007

Klik hier voor de foto's

 

Het is eind september als ik weer aanmonster. De Nakaag. Ditmaal bij voorzitter Marc Fluttert zelf. Marleen Gaillard is ziek en samen met Wouter uit Rotterdam vorm ik de reservebemanning. Wouter wil misschien een IF kopen en vaart mee om te kijken of ze bevalt. Hij heeft wedstrijdervaring met open boten. Voor mij is de Kaag weer nieuw water en weer een onbekende jachthaven. Dus weer een speurtocht om er te komen dit keer vanwege opgebroken wegen. Met een voetpontje bereik ik tenslotte de KWV De Kaag. Hier moet je echt een keer geweest zijn: de zeilvereniging heeft een prachtig clubhuis uit de jaren twintig met Art Deco invloeden, net als de markante starttoren. Het zijn ook weer gemengde wedstrijden en de haven ligt vol met Pampussen en andere open wedstrijdboten. Marc blijkt bijzondere voorzieningen te hebben getroffen om de spinaker te kunnen hijsen. Vol bewondering bestudeer ik de constructie en alle extra lijntjes op de Skidbladnir. Een heel verschil met mijn basic IF.
We hebben alle tijd om het water te verkennen en dat is maar goed ook want er vaart van alles door elkaar: Pampus, Regenboog, 16 m2, Valk en Optimist. Dit zijn situaties die je als plezierzeiler mijdt als de pest. De Marieholms zijn met vier boten. Vanwege de aanwakkerende wind worden starts uitgesteld. Dan nog maar een rondje. De sfeer aan boord is geconcentreerd maar relaxt. We spreken dan ook af niet op het scherpst van de snede te varen maar zo goed mogelijk ons best te doen. We gaan lekker varen en te leren van de fouten die we ongetwijfeld gaan maken (schelden op elkaar en anderen hoort daar niet bij).
In de chaos komt eindelijk structuur, klassen starten en het wordt overzichtelijker. Dan klinkt het signaal voor onze start, de Skidbladnir is ver van het startschip vertrokken en dat blijkt geen handige keuze: na de volgende slag komen we onze opponenten tegen en ze liggen allen over stuurboord! We proberen nog voorlangs te komen maar we moeten toch echt wijken. De route is afwisselend met "aan de windse" en "voor de windse" rakken rondom een eiland. De spinaker gaat omhoog en weer naar beneden. Het is prachtig zonnig weer met een fantastische bries. We varen twee ronden en eindigen als derde. Bij de tweede wedstrijd hebben we van rol verwisseld en zit Wouter aan het roer. De Marieholms zitten dicht op elkaar. De spanning is om te snijden bij het ronden van de X-boei. In de smalle vaargeul raakt een 16 m2 met een gezinnetje (twee blonde kindertjes in zwemvesten) in de stress omdat ze in ons veld verstrikt raken. “Laat alles maar los” wordt er geroepen en gelukkig loopt het goed af. We liggen op kop en loeven op voor de tweede ronde. We zien echter de andere Marieholms richting finish varen. Het zal toch niet . ?! Ja, hoor blijkt later. Een minuut voor de start is de 2 vervangen door een 1!. Het was ons niet opgevallen en kunnen er wel om lachen. We worden toch nog tweede. Moraal: altijd tijdens de startprocedure kijken naar het startschip voor de baan en het aantal banen dat gevaren moet worden.

Aan de picknicktafel voor de sociëteit praten we na over de wedstrijd en het wedstrijdzeilen in het algemeen. Bijna ieder heeft hetzelfde probleem: hoe krijg ik mijn boot op tijd bij de wedstrijdlocatie en hoe kom ik aan bemanning? De oplossing lijkt simpel door in verenigingsverband een poule te maken van mensen die altijd wel willen varen. Mensen van de Kaag kunnen opstappen op boten aan het IJsselmeer en omgekeerd. Bij de aankondigingen van de wedstrijden kan al geïnventariseerd worden of men wil opstappen en/of dat men met zijn boot komt. Wat er verder verbeterd kan worden zijn de routebeschrijvingen naar de jachthavens en standaard afspraken over verantwoordelijkheden tussen schipper en opstapper. Voor de rest is opstappen gewoon leuk en leerzaam!


Michiel Veldkamp
IF IFO 1328