Overzicht evenementen

No events

2007-09 Aalsmeer

Wedstrijden Aalsmeer 2007

Klik hier voor de foto's

Meer dan dertig jaar zeilervaring en dan er achter komen dat het veel beter kan. Dat overkwam mij afgelopen zomer als opstapper bij wedstrijden op de Westeinder en de Kaag. Ik ben enthousiast geworden en vertel jullie graag over mijn belevenissen.

Het was een bewuste confrontatie; als ‘plezierzeiler’ op het IJsselmeer steekt het allemaal niet zo nauw. Je maakt je drukker over de temperatuur van de fles witte wijn, die achter je boot hangt dan over dat beetje extra snelheid dat je bereikt als je geconcentreerd zeilt. Maar juist dat beetje meer uit boot (en mijzelf) halen was reden om reden om lid te worden van de NMV!
De kampioenschappen in Edam in 2006 was een eerste poging om wedstrijdervaring op te doen. Ondanks ingevlogen deskundige bemanning werd het een oneervolle strijd om de laatste plaats. Maar desondanks veel geleerd over zeilen met weinig wind en het nut van wedstrijdregels. Afgelopen jaar stapte ik twee keer op: één dag bij de wetstrijden op de Westeinder en één dag tijdens de Nakaag.

Een van de leuke dingen van opstappen is dat je vaart op water waar je anders nooit komt. Dat heeft als nadeel dat je goed de routebeschrijving moet volgen want anders sta je of aan de verkeerde kant van de Ringvaart of verdwaal je in het bloemencorso van Aalsmeer. Mij overkwam beide. Gelukkig toch nog op tijd in de knusse jachthaven van de ZV Aalsmeer aan de Westeinder. Ik zeil mee met Aad Meijvogel op zijn M26. Hij heeft de Solgry nog niet zo lang geleden overgenomen van Marjo Broertjes en Richard Stijns. Aad wil net als ik zijn wedstrijdervaring vergroten. Het weer begint rustig maar spoedig staat er een stevige bries. Het is de eerste keer dat ik een M26 zeil; hij draait logger dan een IF maar voor de rest is het allemaal snel vertrouwd. M’n eerste leerpunt openbaart zich al snel: ik zeil te hoog aan de wind, de snelheid van het schip loopt terug, we verliezen terrein na een redelijk goede start. Aad heeft handige zeiltouwtjes (tell-tales)  in zijn voorzeil, die hou ik daarna nauwlettend in de gaten. Toch komen we minder hoog dan de andere schepen. We wijten dit aan de drift en besluiten voor de 2e run een rif te steken want de wind blijft toenemen. Op een rustige plek steekt Aad snel en professioneel het rif maar de afstand tot de start is te groot. Eén minuut na het startschot passeren we de lijn. We zeilen nu onze eigen race en proberen er het beste van te maken. We kijken naar veld Folkboats die ons in volle snelheid tegemoet komen. Ik kende de klassieke houten Folkboat maar wist niet dat er ook een polyester versie van gemaakt was. De groene boot van de van origine Deense eigenaar doet het goed; hij is dan ook wedstrijdzeiler met internationale ambities. Ook Ludo Knegtel en zijn vrouw doen het goed, de harde wind lijkt hen niet te deren. Ons wel, bij het ronden van de boei hebben we te weinig vaart en worden we teruggezet; we moeten nog een slag maken. Bij de 3e start zitten we voorin het veld maar spoedig worden we door de andere boten voorbij gelopen. Hoe kan dit toch? Aad vertelt dat de boot dit jaar het water niet uit geweest is. Dan wordt het me duidelijk: we varen met een enorme baard onderaan de kiel van het schip! De prijsuitreiking en het diner daarna zijn gezellig. Ik ontfutsel winnaar Ludo zijn harde windtechniek: de achterstag flink strak aantrekken. Weer wat geleerd! Bij een prachtige zonsondergang ga ik huiswaarts. Aalsmeer maakt zich op voor het corso-vuurwerk, overal zitten mensen in tuinstoelen langs de waterkant.