Advertenties

Friesland Zeilen

Overzicht evenementen

No events

Foto galerij

Kaag.jpg

Introduction in English

gb20vlagwapperend engels

Verslagen evenementen

2006-07 Vlieland

Vlieland wel

Klik hier voor de foto's

Verslag van een rondje Vlieland, 1-2 juli 2006

Thuis zit ik maandag nog wat bij te komen van de zwaarste tocht die ik in mijn nog korte solotoeren heb gemaakt. Het is een bijzondere ervaring om de Vliestroom aan de wind te moeten oversteken en op nog geen 25 m afstand een visser even uit de regen te zien opdoemen. Hij voer met zijn vlerken uit dwars over BB recht op me in. Een seconde later zag ik slechts weer regen, net de Vliegende Hollander. Gelukkig had ik snelheid. En een radarreflector, zei mijn havenmeester. Een engel op mijn boeg, denk ik. De dagen erna zakte de ernst van de situatie steeds een laagje dieper. Hoewel ik van plan was direct weer uit te gaan, nam ik even een paar dagen rust. En zo zat ik hedendaags mijn e-post te lezen. Henk: ‘er is nog plaats, tot donderdagavond inschrijven mogelijk voor een rondje Vlieland’. Tjé, dat wist ik niet, maar ja ik ben ook geen website lezer. Het leek me leuk om het dit jaar nogmaals te proberen. Zo zeil ik met Rolf Jan op vrijdag via Kornwerderzand naar Den Helder. Daar tref ik Henk en Ferdinand met de WØRK en Wout, Harry en Ineke met de Jøhånnå. Later op de avond komt ook nog Jeannette bij hen aan boord. De Alekriti met Rita en Romke laat verstek gaan. Zo varen we met drie 26 voeters klokslag 05.15 uur de volgende morgen de haven uit. Als Henk zegt kwart over vijf, is het ook kwart over vijf, precies. Je zorgt maar dat je klaar bent. Als de andere twee hun box uit zijn, kan ik ook gaan. Met 3Bft en de zon even boven de horizon varen we met de laatste ebstroom over Marsdiep en door Molengat. Het belooft een mooie dag te worden. Wij liggen met Sagitta een paar honderd meter achter de andere twee en ik probeer hoger te varen en de sterkere stroom onder Texel te bereiken. Lukt me niet tijdig, zo blijven we op afstand, soms wat minder door een gunstigere stroom in het Molengat, dan weer meer. Buiten op zee wordt het steeds meer aan de wind varen en krijgen we stroom mee. De wind neemt iets toe en ineens zie ik Sagitta de andere twee oplopen, tot ik hen dwars heb. Merkwaardig, begrijp er niks van. Hebben zij de zeilen gevierd? ‘Nee’, zegt Henk in Vlieland, ‘toen stonden je zeilen beter’. Met trimmen ben ik nog een beginneling, ik mis inzicht. Daarbij speelt natuurlijk ook dat ik meer van stevige wind houd. Maar de beste zeiler leer je met slappe wind kennen. Ik word alleen geïrriteerd, het is net of je in een file staat en niet kan rijden. Terug op zee genieten we van de wind, de rustige deining, de horizon westwaarts en het silhouet van Texel en Vlieland. De Jøhånnå zeilt meer buitengaats, wij houden de kust aan. Ten westen van Vlieland wordt het kruisen met lange slagen. Bij boei ZS1 roept Henk me per telefoon op. ‘Ik blijf wachten op de Jøhånnå, kom je ook?’ Terugdraaiend zeilen we later met losse zeilen wat rond. Wat een ontspanning! Geen stress om op tijd voor de tegenstroom in de Vliesloot te zijn. Een nieuwe ervaring voor mij op zee. Het is net of je op een meer even blijft dobberen. Henk haalt een lijn met twee makrelen op en roept ‘een emmer vol!’. Even later zeilen we in kolonne de Zuider Stortemelk in. Sagitta ligt voor en ik moet wat vieren om niet uit te lopen, het kan verkeren. Op de Vliesloot hebben we nog stroom mee en we meren na een 7,5 uur varen af. Terwijl Henk de schoon gefileerde makreel verdeelt komt de Ett År met Karst en Yvonne binnen. Zo liggen we met vier NMV-leden naast elkaar. Direct wordt er barbecue geroepen en alle vis verdwijnt in de koelkast op de Jøhånnå. Er wordt gezwommen over het duin in de Vliesloot, gelopen, gefietst, geslapen. Ik krijg allerlei trimadviezen en met de spanningsmeter van Wout en de hulp van Ferdinand en Henk wordt mijn want op spanning gebracht. Mijn motor wordt door Ferdinand goedgekeurd. We bekijken elkaars practische snufjes, borrelen en bereiden de barbecue voor. Dan gaan we in optocht naar de dijk en hebben een gezellige avond. Yvonne vertelt van hun bedrijf Karyvo. Een ieder die graag buiten verf iets wil met de boot en zelf wil meewerken met de expert raad ik aan hun website te bekijken. De volgende dag vertrekken de WØRK en de Jøhånnå. Henk sms’t dat hij op de motor van Kornwerderzand naar Enkhuizen moest. Op Vlieland was het ook erg warm met weinig wind. Rolf Jan en ik fietsen, zwemmen in zee aan de noordkant, lopen een stukje om het natuurreservaat aan de wadkant bij de Vlieschors, lopen straal langs Yvonne en Karst op het terras van het Posthuis, vinden met moeite de oude en nieuwe eendenkooi en zitten achter een scherm in de schaduw in de kuip tot de zon valt. Karst vertelt van een nieuw reefsysteem, waarbij ik de vastlopende schuitjes in mijn giek kan missen. Ja dat wil ik wel. Lijkt me leuk om dat samen met Karst te monteren. De volgende dag zeilen we met de laatste ebstroom de Vliesloot uit en met de vloedstroom naar binnen. Sagitta houdt de IF van Yvonne en Karst aardig bij. Samen kruisen we wat later op het Inschot, tot wij westwaarts gaan en zij hun zeilen bergen voor het laatste smalle stuk in de wind op weg naar Kornwerderzand. Het stuk waar ik op de eerder genoemde zware tocht vast kwam te zitten. De meter gaf 1.50 aan, maar een golfdal zette mij op de grond en toen was het snel gedaan. Niemand in zicht. Stroom, wind en golfdalen zetten me steeds verder de bank op. Gelukkig deed ik intuïtief het goede. Motor aan, fok weg, grootzeil strak. Beetje hellend en met druk op het zeil oploevend kwam ik eruit. Met dank aan mijn engel. En Henk, weer bedankt voor je initiatief. Het was leuk en leerzaam, de NMV als kennisbank ter plaatse. Zullen we eens samen naar Engeland oversteken?

Kees Locher, 6 juli 06, Zeist